Ik heb het altijd al bijzonder moeilijk gevonden om mezelf op een creatieve en enigszins amusante manier voor te stellen. Ik stel me altijd de vraag hoe de meest triviale zaken van een mens op een interessante manier kunnen overgebracht worden want eerlijk, het “Ik ben Jelle, ik ben geboren in 1990, woon in de buurt van Gent en mijn hobby is fotografie”-zinnetje zijn we toch allemaal beu gehoord niet?
Wel zie hier mijn poging om mijn persoonlijkheid op een ietwat diepgaander niveau interessant voor te stellen:
Geschiedenis
Mijn schoolcarrière ben ik gestart in de peuterklas van het Sint-Théresia Instituut in Sint-Denijs-Westrem (ondertussen omgedoopt tot Sint-Paulus). Op diezelfde school heb ik tevens mijn lagere onderwijsjaren vervuld.
Toen het tijd werd voor de ‘grote’ school heb ik effectief op één van Vlaanderens grotere scholen gezeten, het Don Boscocollege Zwijnaarde. Hier ben ik gestart in de Moderne, doorgegroeid naar de Wetenschappen en vervolgens gestart in de Moderne Talen-Wiskunde. Dat laatste was echter compleet mijn ding niet en dus heb ik op het einde van het vijfde afscheid genomen.
Mijn laatste twee jaar heb ik volbracht op het Sint-Paulus Instituut in de richting Humane Wetenschappen, de in mijn ogen meest veelzijdige richting van het ASO.
Momenteel studeer ik Netwerkeconomie aan de Hogeschool West-Vlaanderen op de campus Simon Stevin te Brugge.
Grafisch
Het grafische is voor mij een van de belangrijkste elementen die ons grauw-grijze dagdagelijkse leven kunnen doorbreken. Het biedt de mogelijkheid om het alledaagse, het saaie, het zakelijke op te fleuren.
We komen dagelijks in contact met grafische elementen. Kranten, websites, reclameborden, films, schilderijen, beeldhouwwerken, meubelen, elektronica … alle zijn ze deels (zo niet volledig) ontsproten aan het grafische vernuft van een persoon. Het grafische aspect is voor mij een manier om iets extra in de verf te zetten. Het zorgt voor een gevoel dat men het werk met oog voor detail samengesteld heeft. Een goede inhoud komt pas tot zijn recht als hij in een mooie verpakking zit. Soms kan een mooie verpakking zelfs een ietwat slechtere inhoud beter doen voorkomen.
Mijn passie voor het grafische uit ik op verscheidene manieren. Eén manier is mijn, soms obsessieve, aandacht voor lay-out. Ik kan me soms echt enerveren als ik tijdens het lezen van een tekst merk dat deze een inconsequente lay-out heeft, en bijgevolg duld ik dit dus ook niet in mijn eigen taken. Vaak maak ik mijn eigen opmaakprofielen of pas ik bestaande aan aan mijn eigen normen en stijl.
Een andere manier is film. Ik kijk heel veel naar films en doe dit zo veel als mijn budget het toelaat ook op het grote scherm. Film is een vorm van grafische media die ik vooral passief beleef alhoewel er ook daar uitzonderingen op zijn. Die uitzondering heet Davy Jones en is een project dat ik voor het vak esthetica in 2008 gemaakt heb.
Fotografie
Fotografie is de laatste manier waarop ik mijn passie voor het grafische uit. Ik beschouw het als het summum van grafische beeldvorming. Om een goede foto te maken moet alles in balans zijn. Techniek, materiaal, licht en creativiteit moeten op elkaar inspelen. Bij film is dit ook het geval maar bij fotografie ben je gelimiteerd tot één bewegingsloos beeld. Alles wat je wil vatten moet je in dat ene beeld trekken. Je ene beeld moet spreken, het moet je volledige verhaal rond de foto brengen.
We zijn gewoon dat alles beweegt, en steeds sneller beweegt. Maar door die constante beweging zijn we ook constant afgeleid en missen we enorm veel van de wereld rondom ons. Ik beschouw fotografie als een manier om deze constante beweging te doorbreken, stil te staan bij wat er rondom ons gebeurt, een manier om tot rust te komen.
Mijn foto portfolio vindt u onder ‘Fotografie‘.